wtorek, 2 maja 2017

Villafranca Montes de Oca - Orbaneja Riopico

No i kolejne 26 km za nami. Niby niewiele, ale nogi mamy zmęczone. W każdym razie niewielkie podejścia w Górach de Oca mamy za sobą i już widać Burgos.
Wczoraj na obiedzie niedaleko nas siedział pewien Kalifornijczyk, którego dzisiaj po drodze mijaliśmy, a na drugim popasie porozmawialiśmy. Ron przez 30 lat pracował jako strażak dochodząc do stanowiska dowódcy. Doszliśmy zgodnie do wniosku, że ludzie ogólnie w znakomitej większości są dobrzy, co widać na Camino np. jak są wszyscy dla siebie mili i pomocni bez względu na kraj pochodzenia, kolor skóry czy system wartości, złe są polityka i chęć władzy.
Wczoraj po obiedzie rozmawialiśmy ze spotkanymi tutaj Polkami o kondycji Kościoła w Hiszpanii - potwierdziły tylko nasze wcześniejsze spostrzeżenia w tym temacie :-(
Spotkaliśmy też młodego Australijczyka, którego była żona jest Czeszką. To dlatego pewnie spoglądał na nas wczoraj co chwila przy obiedzie, a Ania się zastanawiała czy on czasem nie rozumie polskiego.
Z tego całego angielskiego na trasie Ania zaczęła już pisać z rozpędu swój pamiętnik z Camino po angielsku :-) A mi po piwie już też całkiem nieźle idzie rozmowa w języku Szekspira ;-)
P.S. Obiad udało nam się tutaj zamówić 1 na 2 osoby, dzień po dniu całego byśmy nie dali rady. Za to zjedliśmy go w przemiłym towarzystwie dwóch Amerykanek (Lisa i Lesli,1 z Visconsin, a druga from Colorado) oraz Kanadyjczyka Jima.

Uzupełnienie po Camino:
Albergę minicypalną w Orbaneja Riopico trafiliśmy przypadkiem bo nie było jej ani na rozpisce "wszystkich" alberg jaką dostaliśmy w SJPdP, ani w naszym przewodniku. Może też dlatego mieliśmy sześcioosobowy pokój tylko dla siebie, a Jim miał czteroosobowy tez tylko dla siebie.  No i było wystarczająco czysto. Gdyby to kogoś interesowało to meldować się trzeba do tej albergi w barze, który znajduje się na parterze. Tam też zjedliśmy nasz obiadek. 
Tego dnia nasze nogi pokonały 26,0 km (P)/ 26,3 (Ap)/ 27,5(RSJ).

 Fragment Gór de Oca przez które przebiega Camino jest bardzo płaski

 Ze wzgórza nad Atapuercą widać już Burgos
 

poniedziałek, 1 maja 2017

Grañon - Villafranca Montes de Oca

Kochani którzy tutaj zaglądacie i nam kibicujecie w naszym pielgrzymim trudzie - nie zawsze udaje mi się dorwać do wystarczająco dobrego Internetu, więc stąd wynikają opóźnienia w zamieszczeniu informacji o tym jak nam się idzie. A idzie się chwilami ciężko, więc prosimy wszystkie dobre dusze o modlitwę za nas pielgrzymów, a także za tych, których pozostawiliśmy w domu. Wszystkim dziękujemy za zainteresowanie oraz modlitewne wsparcie. My pamiętamy o wszystkich bliskich i znajomych, i tych którzy prosili nas o modlitwę i zaniesienie ich próśb do św. Jakuba.
Jesteśmy przed przejściem przez kolejne góry. Dziś miał być dzień odpoczynkowy, ale zdecydowaliśmy się go trochę przedłużyć i mamy za sobą ponad 26 km, a w sumie już niemal ćwierć tys. Wyszliśmy z La Roji, ale ciągle rano mroźno, w zagłębieniach terenu szron, orzechy włoskie mają liście i kwiatostany zwarzone mrozem, a powoli wysokość n.p.m. rośnie; powietrze przewiane, wymrożone, słońce i dalekie widoki - pogoda tzw. fotograficzna więc nie mogę się oprzeć. Mieliśmy dwa dłuższe postoje po drodze, przy czym ten w Belorado ciekawy - weszliśmy do informacji tur. po sello, a tam wystawa o polskim wojsku z okresu II W.Ś. i "naszej" części tej wojny. W Belorado też opuścił nas Jacek. A potem już hop z krótkim tylko postojem na loda dla Ani :-) Ja za to wcześniej miałem piwo :-)
Mamy też kolegę Hiszpana, z którym nocujemy po raz trzeci, ale nie mamy wspólnego języka, więc porozumiewamy się na migi.
Acha. Po drodze spotkaliśmy trzy Polki z Wa-wy. I nie ma tutaj Mszy :-(
I wczoraj znalazłem na 2. palcu prawej stopy bąbla, ale w miejscu gdzie nie powinno go być i gdzie akurat mam luz w bucie - Gabrysia, to ten za was.
Ludzie spotkani są najciekawsi - na obiedzie rozmawialiśmy z Japończykiem, który ma żonę Węgierkę i mieszkają w Szwecji. Z kolei przy śniadaniu jeden Koreańczyk spróbował naszego dania - po raz pierwszy podano tutaj muesli z płatkami owsianymi w roli głównej, a że było też mleko, no to z Anią się na to rzuciliśmy - mina kolegi pielgrzyma, który też tak spróbował, bezcenna.
I ciężko się tu zagrzać, mimo że słońce świeci to jest zimno - czy my jesteśmy na pewno w Hiszpanii?

Uzupełnienie po Camino:
Nocowaliśmy w alberdze przy hotelu San Anton Abad. Bardzo fajna alberga, szczególnie sale czyściutkie, łóżka wygodne, przy każdym łóżku szafka. Jest też mała kuchnia dla pielgrzymów. A menu del peregrino dla pielgrzymów tańsze o 3 euro. W każdym razie nasz kolega Hiszpan wyraził się o tej alberdze przykładając pięć palców du ust i głośno cmokając :-) 
Tego dnia gdzieś nam się zgubiły dwie koleżanki - Dunka i Holenderka - i już ich później nie udało nam się spotkać.
Przeszliśmy na tym odcinku 27,7 km (P)/ 27,5 (Ap)/ 26,8 (RSJ).


 Świt nad Grañon i znak Zorro :-)

 Maj w Hiszpanii, a pielgrzymi w ciepłych kurtkach

Poland - first to fight -  wystawa w Belorado

 Na nizinach padały deszcze, a w górach śnieg - szczyty Montes de Oca z okolic Belorado

Krajobraz okolic Villafranca Montes de Oca z ruinami klasztoru San Felices 
 

niedziela, 30 kwietnia 2017

Najera - Grañon

Mimo 90 osób na sali nawet dało się wyspać bo hospitalerzy śpią tuż obok, więc wszyscy byli spokojni, a sala była wietrzona.
Ruszyliśmy punkt 7:00:00 :-)
Tuż za Najerą są piękne wzgórza na które trzeba się trochę wspiąć. Potem były cudne chmurne i pofalowane widoki, jak z fotografii starej kieleckiej szkoły krajobrazu.
W Cirueni przy klubie golfowym zrobiliśmy sobie pierwszą przerwę kawową gawędząc nieco z młodym Szwedem. Druga przerwa w Santo Domingo de la Calzada. Najpierw wcisnęliśmy się na chwilę do kościoła przy klasztorze cystersów, potem okazało się, że katedra od 12:00 do 14:00 jest zamknięta, ale o 13:00 jest Msza. Więc druga przerwa kawowa i o 12:45 wchodzimy do ... chyba katedry, ale czuliśmy się jak na targu - ludzie głośno ze sobą rozmawiali, witali się, szukaliśmy tabernakulum, ale nam się nie udało, ludzie interesowali się sobą, pielgrzymi kurami, stary ołtarz główny został przeniesiony z prezbiterium na bok, w centrum umieszczono miejsce dla celebransa - tu w Hiszpanii już nas to nie dziwi. Jacek nam później powiedział, że brak Jezusa w katedrze może być spowodowany tym, że ta obecnie bardziej pełni rolę muzeum. Może. Uciekliśmy stamtąd.
Przed katedrą niespodzianka czyli spotkanie z Mariną, która ze względu na kontuzję kolana postanowiła kontynuować Camino na rowerze.
Do Grañon walczyliśmy z silnym wiatrem w twarz, zacinającym deszczem, momentami drobnym gradem. Za to alberga parafialna tutaj jest cudowna. Rzeczy nasze się suszą, jest tu ciepło, hospitaleros b. mili. Szkoda tylko, że nie ma tutaj wieczorem Mszy św. na co liczyliśmy. Szczęśliwie wczorajsza była niedzielna.

Uzupełnienie po Camino:
Podobają nam się albergi parafialne ze względu na podejście do pielgrzyma, opiekę nad nim, cenę (donativo), zaproszenie do wspólnej wieczornej modlitwy, i w ogóle za całą atmosferę. W tej w Grañon ogólnie czysto, nocleg na materacach, ale za to klimatycznie.
Tego dnia przeszliśmy 28,0 km (P)/ 27,9 (Ap)/ 28,3 (RSJ).

 Krajobraz okolic Cirueni - jeszcze nie pada
 
 Pola koło Grañon krótko po burzy i ta czystość powietrza ...
 
 Wnętrze kościoła w Grañon - częściowo na jego poddaszu znajduje się alberga parafialna
 

sobota, 29 kwietnia 2017

Logroño - Najera

Trudna noc za nami - przez kilkoro imprezantów, którzy się rozpijali i rozbijali po nocy :-(
Po pięknym a zimnym poranku z cudnymi widokami jakoś ciężko mi się szło, nie mogłem się zagrzać mimo ciepłej kurtki, potem dalej też nieciekawie. Trochę doskwiera mi lewa noga, ale jakoś doszliśmy do Najery i kolejne 29 km dziś padło. Jeszcze 8 i przekroczymy 200! Oczywiście Ania idzie jak mały motorek.
W Navarette weszliśmy do kościoła w którym jest ponoć najpiękniejsze, albo jedno z, retabulum w Hiszpanii. Tam też krótka przerwa kawowa.
Montes de Oca widać coraz bliżej. Nocujemy znowu w alberdze municypalnej - 90 osób na sali. Ale widać jak międzynarodowa młodzież się integruje - Mona i Rodi, Szwed, chyba Niemiec, Koreańczycy. Wszyscy kosztują różnych potraw.
A my już po obiedzie i po Mszy, ale księża tutaj nie dość że Mszy nie celebrują, to nawet nie odprawiają, bo odwalają. Dziś ksiądz wręcz rzucił Ciałem Jezusa po przeistoczeniu! Młodzieży poniżej 40-tki w kościołach wcale nie widać, o ministrantach nie mówiąc. Może dlatego, że uczestniczymy tutaj głównie w Mszach w tygodniu?

Uzupełnienie po Camino:
Alberga municypalna, sporo osób, ale jakoś nie czuje się tłumu. Ludzie się integrują, rozmawiają ze sobą. Spotkaliśmy też pewnego Brazylijczyka, który prosił nas by mu powiedzieć do kamery buen camino ale po polsku. Tutaj była też wyposażona kuchnia, w której sami ugotowaliśmy sobie obiad. Tylko łazienki trochę pozostawiały do życzenia - dużo użytkowników było.
Tego dnia przeszliśmy 28,9 km (P)/ 29,6 (Ap)/ 28,4 (RSJ).

 Poranny krajobraz okolic Logroño
 

piątek, 28 kwietnia 2017

Los Arcos - Logroño

Dziś przeszliśmy tylko 27 km :-)
Nocujemy w alberdze parafialnej, poprzednia była municypalna z dormitorium na chyba ponad 50 miejsc. Nie dość że było dość duszno, to o 4:00 zaczęła się zbierać do wyjścia jedna rodzina i robili hałas do 5:00. W nocy był przymrozek, z rana przy szlaku widać było szron. Jeszcze przed Vianą na horyzoncie pokazują się ośnieżone góry - to chyba Montes de Oca.
Na pierwszej przerwie kawowej w Torres del Rio rozmawialiśmy z parą Australijczyków, których już widzieliśmy w alberdze. Potem cały dzień się na nich natykamy. We Vianie spotkaliśmy niespodziewanie Martinę, która podjechała tutaj autobusem bo ma kontuzję nogi, a została wcześniej gdzieś za nami. Tutaj był też otwarty kościół, i zrobiliśmy sobie kolejny popas.
Za Vianą kolejne spotkanie - z dziewczyną z bagietką, która kilka dni temu trochę nas wyprzedziła.
Do Logroño dotarliśmy po 7 godz. wędrówki. Nocujemy w alberdze parafialnej. Nocleg, obiad i śniadanie za donativo. No i będzie tutaj też Msza :-)

Uzupełnienie po Camino:
W alberdze czysto, ludzie, którzy nas przyjęli bardzo mili. Nocleg i obiadokolacja za donativo, a najedliśmy się do syta, a nawet trochę jeszcze zostało. Łazienki czyściutkie, jedynie w umywalkach tylko zimna woda. Po kolacji zabrano nas jeszcze do kościoła na wieczorną modlitwę. 
Tutaj po raz pierwszy spotkaliśmy Monę i Jacka, z którymi widywaliśmy się jeszcze jakiś czas, a na koniec jeszcze spotkaliśmy ich w Santiago. Jacek to stary bywalec Camino, pokazał nam, że szczególnie w miastach na Camino trzeba zwracać uwagę czy w barach/ restauracjach są wywieszone cenniki, a jak nie ma to od razu na wejściu pytać o ceny np. kawy. Tutaj okazało się, że w jednej restauracji kawa była po 4 euro, a kilka kroków dalej już po 1,50.
Tego dnia przeszliśmy 27,8 km (R, Ap)/ 29,6 (RSJ).

 Czystek

 Św. Jakub w kościele p.w. św. Jakuba w Logroño - w alberdze przy tym kościele nocowaliśmy

czwartek, 27 kwietnia 2017

Cirauqui - Los Arcos

Wesoły nam dzień dziś nastał.
Wyszliśmy o 7:00 czyli jeszcze przed słońcem, razem z młodą Włoszką (Mariną), z którą wczoraj siedzieliśmy przy stole podczas obiadu/kolacji, oraz z Niemką, która akurat też ruszała na trasę. Dziewczyny dość szybko zostały trochę za nami, a gdy zatrzymaliśmy się po drodze na kawę to nas znowu wyprzedziły. Potem Włoszkę widzieliśmy ostatni raz w Estelli, a Niemkę przed Villamayor.Takie to są znajomości na Camino - każdy idzie swoim tempem i jak mu siły pozwalają. My jeszcze próbujemy wejść do każdego kościoła po drodze - dziś były otwarte chyba 4.
Camino może być problemem dla osób unikajacych alkoholu - do menu del pelegrino wina można z reguły wypić ile się da, a dodatkowo po drodze jest Bodegas del Irache (na naszym dzisiejszym etapie) z Fuente de vino gdzie można sobie nalać do kubka wina prosto z kranu, i dziennie jest tak podawane 100 l wina od 8:00 do 20:00. Tutaj o 12:00 jeszcze było :-)
Kubek wina dla zmęczonego pielgrzyma może wykorzystać żona i zamiast zostać w Villamayor można dać się nakłonić na przejście do następnej miejscowości oddalonej o jedyne12 km. W ten sposób machnęliśmy dziś 36 km w niecałe 10 godzin. W ten też sposób wszystkich dotychczasowych znajomych zostawiliśmy z tyłu. Ale pogoda sprzyjała dalekiej wędrówce - słońce, błękit nieba, zimno (niecałe 10 st.), wiatr, i nogi też dawały radę. Super. I cudowne widoki po drodze. No i o 20:00 ma tu być Msza - rzadkość na Camino.

Uzupełnienie po Camino:
W Los Arcos zanocowaliśmy w alberdze municypalnej - jedna duża sala dla wszystkich pielgrzymów, więc w nocy było nieco duszno. Łazienki koedukacyjne. Kuchnia do dyspozycji (z wyposażeniem), więc można sobie ugotować coś samemu. No i nocleg tylko 6 euro za łebka.
Tego dnia przeszliśmy 35,6 km (P)/ 35,3 (Ap)/ 36,7 (RSJ).

 Początek maja, a w okolicach Villatuerty zboże już w kłosach
 
 Piękne krajobrazy Hiszpanii gdzieś pomiędzy Villamayor a Los Arcos
 
 Retabulum w kościele Santa Maria de la Asuncion w Los Arcos
 

środa, 26 kwietnia 2017

Cizur Menor - Cirauqui

Piękny dzień. 27 km padło i wychodzi mi, że 100 już za nami :-) Zimno, wietrznie, do południa pochmurno i trochę w okolicach Alto de Perdon nawet pokropiło, ale ok. południa wyszło spomiędzy obłoków słoneczko. Szło się świetnie. Udało nam się dziś wejść po drodze do czterech kościołów - rewelacja. I piękne były wsie i miasteczka mijane po drodze, i przyroda, i bujnie porośnięte pola, i ptaki świergolące z metra wprost do ucha, i zapachy - a kwitnie tu tego całe multum. Jak tu w takich warunkach nie wielbić Stworzyciela?
A do tego Ania zanuciła i się na cały dzień przykleiła piosenka Mietka Szcześniaka do wiersza ks. Twardowskiego "Za wszystko dziękuję, za spokój i trwogę, za to, że nie rozumiem i odejść nie mogę".
W drodze mamy sporo czasu na modlitwę i wielbienie Boga.
A teraz wykąpani i odświeżeni czekamy na "menu del peregrino".

Uzupełnienie po Camino:

Jedyna alberga w Cirauqui (bądź też Ziraki) bardzo fajna i czyściutka. Niestety bez kuchni do własnego przygotowania posiłków, za to z dobrym kucharzem-właścicielem prowadzącym bar pod albergą. Mało też gniazdek do ładowania telefonów.
Za to obiadokolacja (menu del peregrino) obfita w bardzo wesołym towarzystwie, szczególnie szalona była Christina z Kaliforni :-)
Tego dnia przeszliśmy 26,6 km (P)/ 26,8 (Ap)/  27,3 km (RSJ).

 Widok z Alto de Predon w kierunku Pampeluny
 
 Tam gdzieś wiedzie nasza Droga - widok z Alto de Perdon
 
 Cel dzisiejszego dnia - widać już Cirauqui/Zirauki
 
 Wieczorny spacer i spojrzenie w stronę, w którą pójdziemy jutro